Eutanazija:(samo)ubistvo iz milosrđa

O eutanaziji smo raspravljali i pre tri godine, kada je tadašnji nacrt Građanskog zakonika izložen sudu javnosti. Osnovno pitanje je: da li ono što je svetski trend može da isprati društvo sa takvom tradicijom, kulturom, religijom i obrazovanjem kao što je srpsko. Posebno imajući u vidu izazove sa kojima se suočavaju države koje su legalizovale razne varijante lakog i bezbolnog umiranja

Još od novembra 2006. godine, kada je formirana Komisija za izradu Građanskog zakonika, u Sr-biji se neprekidno vodi debata, manje ili više intenzivna, što zvanična što nezvanična, o jednom od najvažnijih i najkompleksnijih zakona, ali nikako da predlog njegovih odredbi uđe u skupštinsku proceduru. Kamen spoticanja, i među stručnja-cima i među običnim građanima, konstantno su bili legalizacija gej brakova i eutanazija, a među top teme odnedavno se umešala i problematika surogat materinstva iako se ugovor o rađanju za drugog spominje i u pred-nacrtu Građanskog zakonika s kraja 2015. godine. Od ova tri prava, koje je nametnulo savremeno doba, uslovi života, napredak nauke i tehnologije i izbacivanje ljudskih prava u fokus zemalja sa razvijenom demokratijom, njihovo proširivanje i nova tuma-čenja, svakako je najopštije pravo na eutanaziju ( od grčke reči eu-thanasia –dobra smrt).

Nastavak pročitajte u broju 3150.