I to je Beograd: velika Moštanica

Od samog centra grada do atara na kojem se nalazi naselje Velika Moštanica ima tačno 28 kilometara, putujući udobnim autobusima na liniji 551. Smeštena je na jednoj od kosina odmah ispod Avale, na nadmorskoj visini oko 300 metara. To su prvi obrisi valovite Šumadije sa „ružom vetrova“, košavom iz Srema preko Save, i istočnjakom iz pravca Lipovačke šume. Prava vazdušna banja su šume Gorica i Lipovica, koje grle naselje i prave su fabrike kiseonika! Velika Moštanica ima 3,5 hiljade stanovnika, selo je sa prelepim kućama, planinski sagrađenim, velikim dvorištima punim cveća i zimzelenog drveća, voćnjacima i vinogradima, asfaltiranim putevima koji vode u svim pravcima povezujući dve magistrale: Ibarsku i Makišku, kao i naselja: Umku, Ostružnicu, Sremčicu, Meljak i Barajevo. Stanovnici Velike Moštanice 95 odsto su starosedeoci, a poslednjih godina pridružili su im se zemljaci iz Republike Srpske i Crne Gore. Svi putuju svaki dan, rade, studiraju ili uče u Beogradu, kojem i sami pripadaju, jer su deo opštine Čukarica. Stoga je i ovo naselje deo Beograda, grada sa oko 2,5 miliona stanovnika. Moštaničani su ponosni na svoje naselje i na svoj grad, a ima i zbog čega da se i te kako ponose! Ponose se imenom pisca Svetolika Rankovića koji je 7. decembra 1836. godine rođen baš u Velikoj Moštanici, u porodici učitelja i sveštenika Pavla, koji je bio Svetolikov otac. Ponosni su na veličinu njegovih dela u srpskoj književnosti 19. veka, romane: „Gorski car“, „Porušeni ideali“, „Seoska učiteljica“, zatim brojne pripovetke, među kojima se posebno izdvaja ona pod nazivom „Jesenje slike“.

Nastavak pročitajte u broju 3121.