ČARI SUBOTICE
Raznolikost koja spaja

Subotica, najseverniji grad naše zemlje, činila je i dalje čini spoj različitih kultura, jezika, tradicija koje su godinama na različite načine stanovnici čuvali od zaborava i u skladu sa vremenom obogaćivali. Nekoliko puta je naziv grada menjan kroz istoriju, da bi današnje ime dobio u 17. veku. Zahvaljujući svom položaju, Subotica je prepoznata kao mesto sa poljoprivrednim, industrijskim, kulturnim, istorijskim, prirodnim, turističkim i još mnogim značajima. Od posebnog značaja za turizam jeste i obližnje Palićko jezero, zbog kog Palić svake godine predstavlja izbor velikog broja turista.

Najstariji podaci koji govore o tome kada su prostori koji danas pripadaju gradu Subotica bili naseljeni jesu oni u vezi sa arheološkim istraživanjima na obalama jezera Ludaš, i čiji rezultati kažu da je to vreme ledenog doba. Dok najznačajniji istorijski trenutak predstavlja onaj koji se vezuje za Suboticu kao „slobodan kraljevski grad“, kada je krajem 18. veka doneta Povelja Marije Terezije. Ukoliko želite da saznate nešto više o tome ko su bili car Jovan Nenad, Lajoš Vermeš, Ivan Sarić, Aleksandar Lifka, Bela Lugoši, Deže Kostolanji, Danilo Kiš i još mnoga druga poznata imena ovog grada, onda je pravi izbor da priče o njima saslušate od lokalaca uz kvalitetno vino i pesme Zvonka Bogdana.

Kada dođete u centar grada, okrenuvši se oko sebe, prvo što možete uočiti jeste ono što predstavlja simbole Subotice. Gradska kuća, kao najveći i najvidljiviji, a zatim i pozorište, spomenik caru Jovanu Nenadu, gradska biblioteka, korzo, fontane… Spisak se ovde ne završava, te obilaskom grada imate priliku da naiđete na građevine koje podjednako doprinose jedinstvenoj lepoti kao i prethono navedeno: Savremena galerija (čuvena Rajhlova palata), Gradski muzej, verski objekti, škole, visokoškolske ustanove… A iznad svega, posebnost Subotice i mesta koja joj pripadaju ogleda se u tome što ih naseljavaju ljudi koji prihvataju i neguju raznolikost. Slobodno možemo reći da se duh secesije oseti na svakom koraku. A ne bi trebalo zanemariti ni gostoprimstvo i bogatstvo ukusa, za koje se, ništa manje od ugostiteljskih objekata i manifestacija, brinu i domaćini, spremajući jela i pića po tradicionalnim receptima naroda koji u Subotici i okolnim naseljima žive.

Tekst i fotografije Darija Svorcan

Opširnije pročitajte u našem štampanom izdanju