Najuzbudljivija planinska staza

Via ferata na Mokroj Gori

 

Tekst i fotografije : Zoran Vlašković

Kada je pre više od jednog veka, tačnije 1903. godine prvi put, i kasnije u nekoliko navrata, naš poznati geograf, etnograf i naučnik svetskog glasa Jovan Cvijić posećivao i istraživao Mokru Goru, na krajnjem severozapadu Kosova i Metohije, zapisao je da je ova planina u pravom smislu “Lepotica Balkana” i da je jedna od najlepših i uEvropi. Istražujući ovu prostranu i visoku goru Cvijić je otkrio da na njoj raste mnoštvo retkih biljnih vrsta, među kojima su mnoge prirodnu rariteti, balkanski endemiti.

Mokra Gora se prostire u dužini od oko 80 kilometara uz levu obalu Ibra, počevši od predela između opština Kosovska Mitrovica i Srbica, potom iznad jezera Gazivode sve do planine Hajle u Crnoj Gori. Dobila je ime po brojnim izvorima hladne i čiste planinske vode i prostranim vlažnim, zelenim, bujnim pašnjacima. Njen najveći vrh je Radopolje sa 1.750 metara nadmorske visine.

Šumovitost prostrane planine, donekle remeti veliki, belinom obasjan krš Berim koji je na 1.731 metar nadmorske visine, a ispod njega veliko izvorsko vrelo Čečevske reke koja se uliva u jezero Gazivode.

Jedan od najpozatijih Srba Ibarskog Kolašina, pisac Grigorije Božović, opisao je Berim, sa četiri stenovita vrha, kao “sivi uspavani rebrasti džin”. A od pre nekoliko godina Berim je postao mesto sa najatraktivnijom, najdužom i najlepšom “Via Feratom“ (Gvozdeni put) na svetu, kojom su se do sada uspinjali planinari i turisti iz više od 50 zemalja sveta.

Do Mokre Gore se stiže dolinom Ibra, od Kosovske Mitrovice i Zubinog Potoka, skretanjem levo, na kilometar ispred brane Gazivode, onda makadamskim putem od Čečeva preko Previje do središta planine. Do planine se može i preko Brnjačkog mosta na jezeru Gazivode i Brnjaka ili od Zubinog Potoka preko Jabuke i Velike Kaludre. I iz drugih pravaca dosta se lako stiže do Mokre Gore.

Opširnije pročitajte u našem štampanom izdanju