Vijetnam:komunisti kapitalističkih manira

Poštovani građani, nemojte da ubijate, pečete i jedete pse, jer to plaši naše goste, strane turiste i utiče jako loše na naš ugled u svetu!“ Ovako glasi uredba koju je nedavno objavila vlada Vijetnama kako bi iskorenila naviku gladnog naroda da jede pse i svoju zemlju učinila što privlačnijom za strance. Vijetnam ima sto miliona stanovnika koji i dalje pate zbog višedecenijskog „američkog” i svog građanskog rata. Odlučna u želji da preskoči prošlost i krene u budućnost vlada Vijetnama je zamolila narod da do 2025. prekine sa ovom navikom. – Vijtnamci su tokom rata strašno gladovali. Starije generacije se boje gladi i zato stalno jedu, svuda, na trotoarima, u dvorištima, u restoranima, kojih je sve više i u Hanoju i u Sajgonu – priča nam Dragan Kostov, Zemunac na privremenom radu u Vijetnamu. – Jedu uglavnom pirinač, povrće, rezance i voće, koji se prodaju i spremaju na Naš saradnik ispred hotela trotoarima i po prašnjavim drumovima. Vijetnamci nose medicinske maske na licu zbog prašine i zagađenja od motorskih auspuha, a jedu na zemlji. Nemaju stolove u domovima, već jedu iz ruku dok čuče. Nemaju krevete jer spavaju na podu. Nemaju grejanje, jer je toplo. Nemaju pijaću vodu, ali kuvaju na tehničkoj vodi hranu i piju pivo. Neuhranjeni su i sitni. Mlađi Vijetnamci se navikavaju na roštilj, pivo i brzu američku hranu. Kako jedu kvalitetnije od svojih roditelja, mladi su viši za glavu. Vijetnam, što u prevodu znači zemlja naroda, komunistička je zemlja sa vidljivim kapitalističkim namerama. Dva naroda, severni i južni, koji su decenijama bili odvojeni, ratovali su jedni protiv drugih u vreme američke invazije šezdesetih, a danas se osećaju kao braća, iako su okruženi tragovima tog krvavog rata. – Železnica im je bila uništena i jedva radi, a i drumska veza između prestonice Hanoj na severu i Ho Ši Min grada, odnosno Sajgona na jugu je loša. Zato Vijetnamci sa severa i juga udaljeni jedni od drugih oko 1.600 kilometara, lete jedni drugima u susret američkim putničkim avionima, koji uzleću na svakih posla sata – govori nam Dragan Kostov, vijetnamski zet.