Resavska pećina: orgulje u predvorju istorije

Nekada dom za praistorijskog čoveka, ova lepotica, sakrivena u nedrima Babine glave, danas je svetski poznata po prelepim dvoranama i fantastičnim skulpturama koje su desetine miliona godina vajali udruženim snagama krečnjak i voda

Nezvanično, pećina je otkrivena ko zna kada, jer na proplancima oko brda Babina glava i danas ima i pastira i ovaca. U podnožju brda videli smo i stado i čuvara i tog prvog dana marta. Dok pećina zvanično nije otkrivena, ako bi udarilo nevreme, znali su pastiri gde će glavu skloniti: u šupljinu na Babinoj glavi, na obodu Divljakovačkog polja. U Divljakovačku pećinu. Zvanično, pećina je otkrivena 1962. godine. Pronašli su je, verovatno po uputstvu nekog pastira, planinari iz Despotovca i Svilajnca koji su se pentrali po Beljanici, planini pod čijom se budnim okom talasaju mnoga polja i spavaju brda kao što su Divljakovačko i Babina glava. Ubrzo, na dojavu planinara, na teren izlaze speleolozi iz Beograda i Novog Sada i posle desetogodišnjeg istraživanja i uređivanja, a sve pod budnim okom profesora dr Jovana Petrovića, sa Novosadskog univerziteta, čuvenog speleologa u ondašnjoj Jugoslaviji, pod zvaničnim imenom Resavska, Divljakovačka pećina otvorena je za posetioce 22. aprila 1971. godine. Od tada do danas ovom zaštićenom spomeniku prirode i punopravnoj članici Međunarodne asocijacije pećina otvorenih za turiste (International show caves asociation) divili su se milioni ljudi iz svih krajeva sveta, ne samo đaci na ekskurzijama, kako se to često navodi. Inače, Resavska je jedina pećina u Srbiji punopravna članica spomenute organizacije, a u tom statusu su još samo 104 pećine na svetu.

Nastavak pročitajte u broju 3138.